Birseyler yazayim dedim ama yazasim yok pek. Geldim iste, tatil bitti, Oslo'dayim. Kiz yuvaya basladi. Norvecceyi unutmustur dil problemi olur, cok da konuskan arkadas, zorlanacak diye dertleniyordum ama hic de korktugum gibi olmadi. Gayet guzel adapte oldu tekrar. Bi olamayan benim herhalde. Neyse oglan da benimle evde. Vakit nasil geciyor anlamiyorum. 1 ay oldu geleli sanki dun gelmisim gibi. Bu arada biraz kilo verdim cok mutluyum almamaya calisiyorum, yuruyus falan yapiyorum. Havalar burada sogdu artik. Yun icliklerimizi giymeye basladik bile.

Biz hala ikilem icindeyiz. Donmek istiyoruz ama memleketin durumu her acidan kotu. Beni en cok korkutan cocuklarin egitim hayati. Aslinda Istanbulda yasamak zorunda olmasak bu kadar korkmazdim. Istanbul her acidan korkutucu geliyor, bir o kadar da cekici tabi. Trafigi, kalabaligi, betonu,  depremi, zengini, fakiri, okuzu cok karisik ya... bi de turbani var tabi....ama sevmiyor degilim cok seviyorum. Ya amaaaan ne biliyim ya, daha dun bi cocugun kafasina keci dustu oldu bu ulkede. Ben donmek istedikce boka sariyo afedersin...

Dogum izinimin kalanini Turkiye'de geciriyorum. Bayagidir burdayim ve itiraf ediyorum, geri donesim yok. Bu iklim ve dogayi birakmak istemiyorum ama bu dogaya yapilanlara icim aciyor, insanlarin bencilligini ve hircinligini gorunce ise dayanamiyorum. Bu ulke cok kalabalik yada benim bulundugum yerler oyle ve insanlar kaynaklari paylasamiyor. Yazik.

2 cocukla hayat hem cok guzel hem cok zor. Aksamlari pestilim cikmis oluyor. Her sabah bir enerji ve umutla kalkiyorum ama gun icinde yavas yavas enerjim dusuyor sinirler geriliyor. Burda bazilarina bakiyorum kadinlarin keyfi yerinde. Bakicisi ayri temizlikcisi ayri. Yok cocugu emzireyim bagisikligi iyi olsun, yok ben yedireyim bakayim gibi dertleri yok. Dayiyor mamayi geciyor. Vay bee.

Deniz gunes insana iyi geliyor. Sanki yenileniyorum. Anliyorum artik Norveclilerin neden azicik gunes gorunce soyunup dokunduklerini. Bu arada biz buradayken Oslo 38 dereceyi gormus. Kiyamet yakindir.

Her gecen gun annemle babamin yaslandigini goruyorum ve uzuluyorum. Zamani durdurmak isterdim  bu acidan. Uzak olmakta koyuyor insana. E bizde durmuyoruz. Biz de yaslaniyoruz tabi.

Nasil gittiysek oyle toplanip donelim diyoruz bazen. Ama bilmemki hayat ne gosterecek bize. Kismet.

Yine ben. Uzun zaman oldu dimi. Ben gunler aylar nasil geciyor anlamiyorum cidden.

Herseyden once soylemem gereken birsey var. Kusura bakmayin ama ben maillerinize yorumlariniza cevap yazacak vakit bulamiyorum. Bircogunada ne yazacagimi zaten bilmiyorum. Sadece sunu soyliyim eger Norvec'e gelmek istiyorsaniz is bulmadan gelmeyin. Ha eger cok paraniz varsa gelin, burada bir sure takilin. Sonra begenirseniz yolunuzu bulmaya calisin. Ama burasi hic de oyle kolay bir ulke degil bence. Norvec'e gelmenin birkac yolu var:

1- Is bulup gelme (skilled worker, ahci vs)
2- Okumaya gelme
3- Dil ogrenicem diye gelme (6 aylik)
4- Is ariycam diye gelme (skilled worker iseniz ve 6 ay icin)
5- Evlenip gelme
6- Iltica

Hepsinin de ayri sartlari var ve butun detaylar udi.no adresinde. Bunlar disinda benim bildigim birsey yok malesef...

Evet nerde kalmistim. Bol bol Turkiye yaptim bu sene. Daha da yapicam insallah yazin. Dogum izninde olunca burda zaman gecirecek degildim herhalde. Farkettim ki Turkiye'yi ya uzaktan sevicen, platonik takilican, yada hatalarini yanlislarini gormezden gelicen. Yoksa beraber olmaniz imkansiz. 3 maymun olucan. Duymiycan gormiycen. Kim kimi napmis, kim yine ne demis, kim agam pasam olmus, kim adam sendeci olmus, hangi dingil hangi ormana girmis, ayni semtte 50. AVM insaati baslamis... cokta tiiin, takilmiycan, yasayip gidicen. Kendi hayatina bakican. Eger gecinecek parayi da kazaniyorsan cennetimsi biryer iste Turkiye. Ya sev ya terket muhabbeti yapmayalim. Ben severek ayrildim malesef. Hala da unutamadim bak :)

Niye Diren Ayse? Gecen gun bi arkadasim soyledi. "Resmen su Norvec'e entegre olmamak icin direniyorsun. Diren Ayse!" dedi. Dusundumde gercekten oyle. Norvec'ce ogrenme, kayak yapma, kosma, Norveclilerle takilma..eee nasil entegre olucam ki. Ama istemiyorumki. Gercektende enerjim yok, bu ulke beni sevsin yada ben bu ulkeyi seviyim diye ugrasamiyorum. Bu kadar direnmeme ragmen artilarini da gormuyor degilim. Yigidi oldur hakkini yeme demisler dimi. Mesela calisma sartlari, is- issizlik guvencesi, ucretsiz okullar vs.

Iste boyle, yazarim yine. Ha det bra!