Burada ev satmak ta almak kadar zormus. Once bir emlakci ile anlasiyorsunuz. Emlakci once proffesyonel fotografci ayarliyor eve gonderiyor. Ama fotograf cekilmeden once evi bosaltmaniz ve duzenlemeniz gerekiyor. Bosaltmak derken fazla esyalari cikariyorsunuz ki ev buyuk ve temiz gorunsun. Sonra taksmann dedikleri bilirkisi gibi bir adam geliyor ve eve deger biciyor. Efendim bu ev bu kadar arsasi su kadar eder vs. diye. Sonra internete konuyor ve belirlenen gun ve saatte insanlar gelip eve bakiyor. Sonra da begenen olursa fiyat teklifinde bulunuyorlar. Ama bizim artik duz tabanligimizdan midir yoksa evimiz gercekten mi kotu bilemiyorum, satamadik gitti. Simdi de Christmas geldigi icin hersey durdu. Tek konsantreleri Noel gecesi ve hediyeleri su anda. O yuzden isimiz Ocaka kaldi. Artik ne diyim hayirlisi demek disinda.
Turkiye'den geldigimden beri tek isim cocuk bakip ev toplayip temizlemek bu yuzden. Simdi biraz dinlenip Ocak ayinda tekrar temizlige basliycam :) Zaten artik kis geldi, karanlik ve bogucu gunler basladi.
Subat ayinda da ise basliyacagim. Biraz heyecanliyim bu kadar ara hic vermemistim. Liseden beri surekli calisan, en fazla 3 hafta tatile cikan ben ilk defa 1 sene ara verdim calismaya. Tekrar kendime gelmem ve ise agirlik vermem gerek. Issiz kalmak gibi bir secenegim yok malesef.
Bu arada petrol fiyatlari dusutugu icin, en buyuk gelir kaynagi petrol olan Norvec de ekenomik krizin esiginde. Oil/Gas sektoru etkilenecek sadece diyorlar ama bu o kadar basit bir olay degil. Insallah Tayyip'in dedigi gibi teget gecer.
Daha once de yazmistim, yine yazayim. Ben malesef tum yorumlara ve maillere cevap veremiyorum. Bana gelen butun sorular Norvec'e nasil gelirim sorulari. Bunun cevabi daha onceki postlarim da var. tek tek cevap veremedigim icin kusura bakmayin. Herkese soyliyebilecegim tek ve ortak sey su: Buraya isinizi, okulunuzu ayarlamadan gelmeyin. Yada sizi en az 6 ay gecindirecek parayi cebinize koyun yoksa burasi Turkiye'den beter. Cok pahali, soguk, karanlik ve yalnizlik var. Uyariyorum.

Birseyler yazayim dedim ama yazasim yok pek. Geldim iste, tatil bitti, Oslo'dayim. Kiz yuvaya basladi. Norvecceyi unutmustur dil problemi olur, cok da konuskan arkadas, zorlanacak diye dertleniyordum ama hic de korktugum gibi olmadi. Gayet guzel adapte oldu tekrar. Bi olamayan benim herhalde. Neyse oglan da benimle evde. Vakit nasil geciyor anlamiyorum. 1 ay oldu geleli sanki dun gelmisim gibi. Bu arada biraz kilo verdim cok mutluyum almamaya calisiyorum, yuruyus falan yapiyorum. Havalar burada sogdu artik. Yun icliklerimizi giymeye basladik bile.

Biz hala ikilem icindeyiz. Donmek istiyoruz ama memleketin durumu her acidan kotu. Beni en cok korkutan cocuklarin egitim hayati. Aslinda Istanbulda yasamak zorunda olmasak bu kadar korkmazdim. Istanbul her acidan korkutucu geliyor, bir o kadar da cekici tabi. Trafigi, kalabaligi, betonu,  depremi, zengini, fakiri, okuzu cok karisik ya... bi de turbani var tabi....ama sevmiyor degilim cok seviyorum. Ya amaaaan ne biliyim ya, daha dun bi cocugun kafasina keci dustu oldu bu ulkede. Ben donmek istedikce boka sariyo afedersin...

Dogum izinimin kalanini Turkiye'de geciriyorum. Bayagidir burdayim ve itiraf ediyorum, geri donesim yok. Bu iklim ve dogayi birakmak istemiyorum ama bu dogaya yapilanlara icim aciyor, insanlarin bencilligini ve hircinligini gorunce ise dayanamiyorum. Bu ulke cok kalabalik yada benim bulundugum yerler oyle ve insanlar kaynaklari paylasamiyor. Yazik.

2 cocukla hayat hem cok guzel hem cok zor. Aksamlari pestilim cikmis oluyor. Her sabah bir enerji ve umutla kalkiyorum ama gun icinde yavas yavas enerjim dusuyor sinirler geriliyor. Burda bazilarina bakiyorum kadinlarin keyfi yerinde. Bakicisi ayri temizlikcisi ayri. Yok cocugu emzireyim bagisikligi iyi olsun, yok ben yedireyim bakayim gibi dertleri yok. Dayiyor mamayi geciyor. Vay bee.

Deniz gunes insana iyi geliyor. Sanki yenileniyorum. Anliyorum artik Norveclilerin neden azicik gunes gorunce soyunup dokunduklerini. Bu arada biz buradayken Oslo 38 dereceyi gormus. Kiyamet yakindir.

Her gecen gun annemle babamin yaslandigini goruyorum ve uzuluyorum. Zamani durdurmak isterdim  bu acidan. Uzak olmakta koyuyor insana. E bizde durmuyoruz. Biz de yaslaniyoruz tabi.

Nasil gittiysek oyle toplanip donelim diyoruz bazen. Ama bilmemki hayat ne gosterecek bize. Kismet.