Coook uzun zaman oldu buraya yazmayali, neredeyse 8 sene! Unutmustum bile boyle bir sayfanin varligini, ta ki dun biri eski bir posta bir yorum yapana kadar 😊 Bu kadar sure boyunca neler oldu hayatimda, soyle bir dusundum ve kisa ozet yapayim dedim. 

6 sene once is degistirdim. Bir once calistigim yer kucuk bir firmaydi. Su an calistigim yer, buyuk ve kurumsal bir Norvec sirketi. Project manager olarak basladigim kariyerim, team manager olarak devam ediyor. Hala Norvecce konusmuyorum bu arada. Bu beni is acisindan kisitlasa da bir sekilde idare ediyorum.

Is hayatindan ozel hayata donersem... hala evliyim 😀her evlilikte oldugu gibi ups and downs oluyor tabi ama basariyoruz devam etmeyi. Hem de evdeki iki ergene ragmen!!! Kizim 15, oglum 12 olmak uzere bu sene. Orta okulla beraber cok sey degisti. Dersler oldukca agirlasti. Ilk okulda gercekten oyun oynuyorlardi ama artik oyle degil.

Hayatimiz bir cok insan girdi cikti burada. Sunu soyleyeyim buraya gelen, biz dahil, herkesin az bucuk kacik olduguna karar verdik. Yada burada kaciriyorlar. Ama core bir arkadas grubumuz olustu. Iyi ki varlar!

Gecen sene canim babami kaybettim. Cok ozluyorum onu cok. Son 2 ayinda bizi hazirlamasina ragmen zor oldu yoklugu. Alzheimer teshisi konmustu seneler once. Cok yavas ilerlerken, son 1-2 senede hizlandi malesef. Yakinlari icin cok ama cok zor bir hastalik. Allah vermesin diyim.

Hala ulkemi seviyorum, her gun takip ediyorum ve uzuluyorum ama sanirim eskisi kadar etkilenmiyorum. Ne degisti bilmiyorum ama sanirim buradan elimden birsey gelmedigini artik anladim. 

Neyse simdilik bu kadar. Artik bir daha ne zaman yazarim bilemem...

Insanin dogustan gelen degistiremeyecegi seyler var. Annen, baban, dogdugun yer, akrabalar falan. Sen koklerinin oldugu yerden kalkip baska yere gidince, gocmen olunca, gurbette olunca, degistimi annen, baban? dogdugun buyudugun yer de mi degisti? Degisti mi biratigin yerdeki aliskanliklar rutinler? Simidin tadi, cayin tadi degisti mi? Baharin kokusu degisti mi? Ezan farkli mi okunuyor? Bogazin kokusu degisti mi? Yok, yok hepsi ayni, hicbirsey degismedi. O yuzden ne zaman goctugun yeri hatirlatan birsey ciksa karsina icinin ciz etmesi, hatta bogazinin dugumlenmesi... Turkiye'de yasayan bir Ermeni gazeteci kendilerini tanimlarken demiski: "Yurtdışında Ezan duyunca gözleri dolan Hristiyanlarız biz". Yani cocuklugunun gectigi, hatiralarinin oldugu, koklerinin derinlere gittigi bir yeri aklindan cikarsan kalbinden cikaramazsin. Ben su an Turkiye Cumhuriyeti vatandasi olsam nolur olmasam nolur, kokusunu bile unutmam ki ama cocuklarim benim hissettigimi hissetmeyecek, onlarin kokleri Oslo'nun donmus topragina mi salacak kendini, nereliyiz diyecekler, nerede daha mutlu olacaklar, daha iyi hissedecekler, bilmiyorum, ne olacak hic bilmiyorum...

6 ayda bir yazmakla blogger olunmuyor dimi? Neyse zaten degilim, bu benim gunlugum :) Yine geldi catti karanlik ve soguk gunler. Kaloriferleri yaktik, kazaklari, paltolari, botlari cikardik, haziriz bakalim.

Duydum ki F vitamini diye birsey varmis. "F" Friends kelimesinden geliyormus. F vitaminin faydalari say say bitmiyormus. Yapilan arastirmalara gore guclu sosyal iletisim icerisinde olanlarda depresyona girme riski ciddi anlamda azaliyormus. Duzenli F vitamini kullanmak ozellikle Norvec gibi ulkelerde sartmis cunku dostlugun sicakligi stresi azalttigi gibi gergin oldugunuz zamanlarda kan damarlarinda pihtilasma ve kalp krizi gecirme olasiligini da azaltiyormus. Yani diyecegim o ki F vitamini almak yani arkadaslarla vakit gecirmek iyi geliyor insana. O yuzden hem burada hem Turkiye'de bana F vitamini olan arkadaslarima minettarim. Her ne kadar hepsi benim kafamda olmasa da hepsinin bir yeri var hayatimda. Hem zaten herkes ayni olamaz degil mi? Bu konu nerden cikti da yazdim bilmiyorum bu arada 😊

Buraya yazmadigim bircok sey oluyor tabi hayatimizda. Mesela kizim gecen sene okula basladi. Okul hayati yuva gibi degil. Harika Norvecce'mle kendisine ders bile calistiriyorum. Yalnis anlamayin hergun saatlerce odev yapiyor degiliz. Haftada bir-iki yarim saat falan. Ama sonucta iyi bir okul hayati ve universite hayati olabilmesi icin kendisinin cok caba gostermesi gerekli. Burada da o kadar kolay degil hicbirsey. Okulda ki ders ortalamalarina ve girdikleri sinav sonuclarina bakiyorlar lisedeki.

Oglan mutlu mutlu (cok sukur) yuvasina gidip geliyor. Kucuk arabalarini elinden dusurmuyor. Bana "anneee, bana bu mavi arabadan al" diye koca bir Tesla gosteriyor. Oldu canim 😁

Baska? Baska birsey yok. Is, guc devam. Bir de dernek islerine girdim bakalim, cikabilir miyim bilmiyorum. Ama olsun, hersey cocuklarimiz icin. Zaten niye buradayim ki, onlar icin, onlara aydinlik bir gelecek sunmak icin...

Bu kis benim icin cok farkli idi.

Ulkem icin ne yapabilirim diye bir facebook grubuna mesaj attim, sonra bir grup kurdum ve bir anda cok farkli seyler oldu.

Referandum oylamasinda, parlamenter sistemin devami icin, Ayse sen ne yapabilirsin ki Norvecten? Ama yaptim birseyler, yaptik hep beraber, cok guzel insanlarla, Norvec'in kisini isittik. Ulkesini seven, Ataturk'un izinden ayrilmayan, vatansever eski dostlarimla, yeni edindigim dostlarla guzel seyler yaptik. Guzel insanlar varmis burada da. Cok mutluyum bu acidan.

Umarim bugun herkes once elini vicdanina sonra oy pusulasina goturur. Lutfen geleceginizi karartmayin, beni, bizleri vatansiz birakmayin, Ben cocuklarimin severek, kosa kosa gelip gidecegi, benim birgun donup gelecegim, siginacagim, olecegim bir ulkemin olmasini istiyorum...lutfen!

Norvec'e yerlesme kosullari degisiyor. Benim buraya seneler once yazdigim kurallarin cogu degisti. Hatta genel olarak ulkedeki sartlar degisti.

Son 2 senedir Norvec petrol krizinin etkilerini yasiyor. Petrol sektorunden isten cikarilan calisan sayisi 40 bin! Dusunun bu ulkenin nufusu ne zaten?

Ayrica 2013 yilindan beri sag parti iktidarda ve ister istemez bunun etkileri her alanda goruluyor. Artan vergiler, zorlastirilan immigration kurallari vs...

Oslo'da ev fiyatlari son bes senede %58, son bir senede %23 artti.

Ingilizce is bulmak, en aranan muhendis bile olsaniz, nerdeyse imkansiz hale geldi. Tum sirketler Norvec'ce bilen adam ariyor... vs vs

Once sunu soyleyeyim. Norwegian Language for Skilled Workers denen vize kalkti. Yani ben Norvec'ce ogrenmek istiyorum diye bir dil kursuna yazilip buraya gelemiyorsunuz.

Belki tabi baska yollari vardir ama benim gordugum 3 yol var.

• Aile birlesimi (kari, koca, cocuk vs)
• Okul (en mantiklisi yapabiliyorsaniz universite veya master icin)
• Is (mesleginize uygun is bulursaniz)

Kolay gelsin....

Gunler, aylar geciyor. Yeni bir kisa hazirlaniyoruz. Sonbahar geldi geciyor. Kis geldi diyebilirim. Bu arada neler oluyor hayatimizda... Bizim kucuk kizimiz buyudu okula bile basladi bu sene. Onun icin buyuk yenilik ama bizim icin de yeni bir tecrube. Biraz okuldan bahsediyim size. Norvec'te egitim sistemi nasilmis...
Bizim eve yakin oturan sinif arkadaslarinin aileleri ile anlastik. Haftanin belli gunleri bir veli cocuklari alip okula kadar yuruyor. Mesela Persembe gunleri ben ve 3 ufaklik kiz okula beraber yuruyoruz. Niye yuruyoruz derseniz hersey cocuklarin tek baslarina okula gidebilmeleri icin hazirlik. Bir sure sonra bu ufakliklar kendileri sokagin basinda bulusup, elele verip okula beraber yuruyecekler, YALNIZ.
Okullar Agustos ortasinda acildi. Ders saat 8 bucukta basliyor saat 1'e kadar devam ediyor. Arada tenefusler de var tabi. Saat 1'den sonra AKS dedikleri Aktive Okulu basliyor. Bu mecburi degil. Calisan anne-babalar icin, ve ucretli. Ucret aylik 2700 nok. Okul ucretsiz.
Bu zamana kadar haftada sadece 1 harf ogrendiler. Bir hafta boyunca L, sonraki hafta E falan derken, haftada 2 harf ogrenmeye basladilar daha yeni. Haftada sadece 1 odev veriyorlar. Odev Cuma gunu veriliyor, Persembe gunu teslim ediliyor. Bu odevi yapmak en fazla yarim saat aliyor ve kesinlikle anne babanin involve olmasini gerektirmiyor.
Yavas yavas Ingilizce de basladi. Ama cok basit, 10'a kadar sayma, Hi, How are you? How old are you? falan gibi. Haftada bir gun jimnastik dersi var. Ahlak dersi, matematik dersi, okuma, yazma ama genelde oyun. Hersey oyun gibi gercekten de.
Okulda kantin falan yok. Hersey evden gidiyor. Haftada 2 gun sicak yemek veriyorlar. Onun disindaki hergun 2 ogun yemek evden gidiyor. Dusunun benim halimi :(

Yani hayatimizdaki en buyuk yenilik okul. Bunun disinda bizim beyim yeni isi, oglanin yuvasi, benim isim bir sekilde devam ediyor,
Bir itirafta bulunuyorum simdi. Galiba artik buraya alismaya basladim. Artik bunda zaman mi etkili yoksa Turkiye'nin halimi bilemiyorum. Tabi ki sikayet ettigim cok sey var hala, ve cok ozledigim ama kabullenmeye calisiyorum. Yuvarlanip gidiyorum...

Benim guzel Turkiye'm bugunku Turkiye degil. Benim en guzel gunlerimi yasadigim, cocuklugumun, gencligimin gectigi Turkiye artik yok. Sanki artik vatansiz kalmis gibiyim. Buraya geldigim gunden beri bir gun geri donecegimi dusundugum ulkem yok artik. O gunler bir daha hic geri gelmeyecek sanki. O kadar aci bir his ki bu, kendimi Suriye'li multeciler gibi hissediyorum artik.
Neden bilmiyorum ama bu havaalanindaki son olay beni perisan etti. Belki de son damlaydi. Suruc, Ankara, Taksim, Vezneciler vs derken bu son damla geldi bogazima durdu, kalbim sikisti. Nefes alamiyorum, agliyorum. Cok uzuluyorum.
Simdi bana dersiniz senin tuzun kuru, sag saglim eve geldik diye sukrederek yasayan biziz. Evet, haklisiniz ama inanin boylesi de zor. Vucudum evet tek parca, olabildigince guvende, ama kalbim parca parca. Bir sey yapamamak, burada tuzu kuruymus gibi yasamak da zor, benim Turkiye'm bu haldeyken.
Akil tutulmasi yasiyorum resmen, nasil olur, bir ulke nasil bu hale getirilebilir, nasil bu kadar sorumsuz, dusuncesiz, ongorusuz, ahlaksiz ve bencil olunabilir. Icimdeki sabirli, asi, caliskan, tembel, akilli, deli kucuk Ayse'ler zip zip zipliyorlar, durma diye ama ne yapabilirim, elimden ne gelir bilmiyorum. Ben benim eski Guzel Turkiye'mi istiyorum.

biraz bilgi isterseniz buyrun buraya. Cok dogru ve guzel analiz etmisler gercekten de.

Daraldim, her kafadan ayri bir ses, herkes kendine gore hakli, ama ben napiyim, aaaay diyip cikip gitmek istiyorum....

En son nerde kalmisim diye baktimda, Ev satmaya calisiyormusuz. Evet, sonunda evi sattik. Christmas'tan sonra hemen satildi. Yani ne ogrendik, Christmas'a yakin birsey satmaya kalkilmayacak.
Yeni eve tasindik, bu evin de kendine gore zorluklari var malesef. Daha problemli bir ev malesef. Dakka bir gol bir tuvaletten garaja su akti. Yaptiracak adam bulamayinca kendimiz tuvalet alip taktik ki bu kendimiz astigimizin resmidir. Bu arada adami bulduk ama 10 gun sonra gelip tuvalettin kendisinden daha cok para alacakti.
Dogum iznim bitti, ufaklik yuvaya basladi, ben ise basladim. Ilk baslarda bayagi bir bocaladim, gerci hala bocaliyorum. Hem calismak hem cocuk hem ev isi cok zor oluyor. Aksamlari kendimi kanepeye atip hicbir sey yapmadan TVye bakacagim 1 saati iple cekiyorum butun gun. O bir saat disinda gozumu actiktan yatana kadar durdugum bir an bile yok. Gecen gun bir arkadas facebookta soyle birseyler yazmis: 1 bavul, 1el cantasi, 1 scooter, bir 5 yasinda, bir de 2 yasinda cocukla Istanbul'dan Dalaman'a gittim. Altinda yorumlar, inanmiyorum sana! super anne! falan filan. Ben de dusundum vay be dedim. Aferin Ayse sana. 2 bavul, 2 el cantasi, 1 bebek arabasi, 1 araba koltugu, bir 10 aylik, bir 4 yasinda cocukla, bodrum-istanbul, istanbul-oslo gittin, banamisin demedin. Turkiye'de insanlar cok mu rahatlarina duskun, yoksa ben de mi problem var? Bende problem var bence, boyle olmasi gerekmiyordu. Buraya gelme zorunlulugum yoktu. Orda da oyle yada boyle yasar giderdim. Her acidan kendini zora sokan benim. Is yerinde zorlan dil yok, evde zorlan yardimci yok, disarda zorlan sosyal hayat yok, olan da zorlama. Eeee?
Neyse bu git gellerim disinda, 3 ay once basvurdugum vize yenileme islemine hala cevap bekliyorum, hala siradaymis. Kardesim nedir yani bu kadar. Alt tarafi yenileme. Kari koca calisiyoruz. Buraya multeci olarak gelmedik. Ilk defa da yenilemiyorsun, bu kacinci yenileme, nedir yani nedir bu kadar uzun suren anlamiyorum! Tatile gidemiyorum bu aptal vize olayi yuzunden. Bu hafta gelmezse erteletmek zorunda kalicaz herhalde aldigimiz biletleri, bir suru masraf cikti yine. Sadece masrafla da kalmiyor malesef. Cocuklarin yuvasi 3 hafta kapali. O 3 haftayi kapsayacak sekilde tatili planlamistik ve yuva ihtiyacimiz yok demistik. O 3 hafta icerisinde butun bolgeyi bir yuvada birlestiriyorlar ve butun cocuklar o yuvaya gidiyor. Tabi o tarihlerde nerdeyse butun Norvec tatilde oldugu icin cok az cocuk oluyor. Simdi bizim cocuklar gelecek desek kabul ederlermi bilemiyoruz cunku ogretmen sayisini da gelecegini bildiren cocuk sayisina gore ayarliyorlar. Ayrica is yerinden de iznimi degistirmem gerekiyor. Yani nolacak bilmiyorum. Iste bu konu da yukaridaki paragrafa gidebilir, memlekette dusuk sinif adam muamelesi gor diye ekleyebilirim, kendimi ne acilardan zora soktugum konusunda.
Daha soyleyeceklerim vadi sanirim ama hatirlamiyorum. Yorgunum cok, gidip uyusam iyi olacak.

Neden Norvec dunyada yasanacak en iyi ulke sorusunun cevabini bu blogda yazmis biri. Ama arkadas yazisinin en basinda demiski;. eger parmak arasi terliklerle takilmayi seviyorsan, outdoor aktivitelerden nefret ediyorsan, vergiden kaciyorsan, kadinin yeri mutfak diyorsan Norvec en kotu yer olabilir....

Bundan tam 5,5 sene once neden Turkiye'den tasindigimi bir yazimda yazmisim ve soyle demisim:

"Bir kere maceraperestiz, cilginliklari seviyoruz ve ikimizde ikizler burcuyuz yani hem estim akilliyiz hem de degiskeniz, bir zaman sonra yasadigimizdan yasayacaklarimizdan sikiliyoruz. Istanbul'un kesmekesinden, trafiginden, kabaligindan sikildik. Turkiye'nin uzerimize yuklediklerinden yorulduk, kaldiramadik. Soydan neden 2 metrekare icinde 2 tane ptt kapagi olduguna, kaldirimlarin neden diz boyu olduguna takildi, ben neden Belgrad ormanina basibos kopekleri atip yuruyus yapan insanlara saldirmalarina goz yumduklarina takildim, o insanlardan biri ben oldugum icin belki de. Istanbul'da dogup buyumusken, iyi bir yerde calisip fena olmayan paralar kazanirken ne batti bana bu kadar? Evet iyi bir semtte oturan, iyi para kazanan iyi isleri olan bizler 35 yasina merdiven dayamisken, evimizi dagittik arabimizi sattik islerimizden istifa ettik ve bilinmeyen bu yolculuga ciktik. Neden? Cunku haksizlik, duzensizlik batti"

Bu kadar sene gecti, ne degisti memlekette, ne iyiye gitti diye dusunuyorum. Hicbir sey. Tam tersi daha da kotuye gitti malesef. Bugun neden donmuyoruz Turkiye'ye o kadar istememize ragmen peki. Yukaridaki nedenlerin ustune bir cok neden daha eklendi cunku. Turkiye'den Neden Tasindim? diye bir blog yazisi benim bugun neden Turkiye'ye donmedigimi cok iyi anlatiyor. Artik sorun kaldirim yuksekligi, ptt kapagi sorunu degil. Sorun daha vahim malesef. Sorun arkadasin da dedigi gibi yozlasma, cehalet, aptallik ve cok daha fazlasi...

Burada ev satmak ta almak kadar zormus. Once bir emlakci ile anlasiyorsunuz. Emlakci once proffesyonel fotografci ayarliyor eve gonderiyor. Ama fotograf cekilmeden once evi bosaltmaniz ve duzenlemeniz gerekiyor. Bosaltmak derken fazla esyalari cikariyorsunuz ki ev buyuk ve temiz gorunsun. Sonra taksmann dedikleri bilirkisi gibi bir adam geliyor ve eve deger biciyor. Efendim bu ev bu kadar arsasi su kadar eder vs. diye. Sonra internete konuyor ve belirlenen gun ve saatte insanlar gelip eve bakiyor. Sonra da begenen olursa fiyat teklifinde bulunuyorlar. Ama bizim artik duz tabanligimizdan midir yoksa evimiz gercekten mi kotu bilemiyorum, satamadik gitti. Simdi de Christmas geldigi icin hersey durdu. Tek konsantreleri Noel gecesi ve hediyeleri su anda. O yuzden isimiz Ocaka kaldi. Artik ne diyim hayirlisi demek disinda.
Turkiye'den geldigimden beri tek isim cocuk bakip ev toplayip temizlemek bu yuzden. Simdi biraz dinlenip Ocak ayinda tekrar temizlige basliycam :) Zaten artik kis geldi, karanlik ve bogucu gunler basladi.
Subat ayinda da ise basliyacagim. Biraz heyecanliyim bu kadar ara hic vermemistim. Liseden beri surekli calisan, en fazla 3 hafta tatile cikan ben ilk defa 1 sene ara verdim calismaya. Tekrar kendime gelmem ve ise agirlik vermem gerek. Issiz kalmak gibi bir secenegim yok malesef.
Bu arada petrol fiyatlari dusutugu icin, en buyuk gelir kaynagi petrol olan Norvec de ekenomik krizin esiginde. Oil/Gas sektoru etkilenecek sadece diyorlar ama bu o kadar basit bir olay degil. Insallah Tayyip'in dedigi gibi teget gecer.
Daha once de yazmistim, yine yazayim. Ben malesef tum yorumlara ve maillere cevap veremiyorum. Bana gelen butun sorular Norvec'e nasil gelirim sorulari. Bunun cevabi daha onceki postlarim da var. tek tek cevap veremedigim icin kusura bakmayin. Herkese soyliyebilecegim tek ve ortak sey su: Buraya isinizi, okulunuzu ayarlamadan gelmeyin. Yada sizi en az 6 ay gecindirecek parayi cebinize koyun yoksa burasi Turkiye'den beter. Cok pahali, soguk, karanlik ve yalnizlik var. Uyariyorum.

Birseyler yazayim dedim ama yazasim yok pek. Geldim iste, tatil bitti, Oslo'dayim. Kiz yuvaya basladi. Norvecceyi unutmustur dil problemi olur, cok da konuskan arkadas, zorlanacak diye dertleniyordum ama hic de korktugum gibi olmadi. Gayet guzel adapte oldu tekrar. Bi olamayan benim herhalde. Neyse oglan da benimle evde. Vakit nasil geciyor anlamiyorum. 1 ay oldu geleli sanki dun gelmisim gibi. Bu arada biraz kilo verdim cok mutluyum almamaya calisiyorum, yuruyus falan yapiyorum. Havalar burada sogdu artik. Yun icliklerimizi giymeye basladik bile.

Biz hala ikilem icindeyiz. Donmek istiyoruz ama memleketin durumu her acidan kotu. Beni en cok korkutan cocuklarin egitim hayati. Aslinda Istanbulda yasamak zorunda olmasak bu kadar korkmazdim. Istanbul her acidan korkutucu geliyor, bir o kadar da cekici tabi. Trafigi, kalabaligi, betonu,  depremi, zengini, fakiri, okuzu cok karisik ya... bi de turbani var tabi....ama sevmiyor degilim cok seviyorum. Ya amaaaan ne biliyim ya, daha dun bi cocugun kafasina keci dustu oldu bu ulkede. Ben donmek istedikce boka sariyo afedersin...

Dogum izinimin kalanini Turkiye'de geciriyorum. Bayagidir burdayim ve itiraf ediyorum, geri donesim yok. Bu iklim ve dogayi birakmak istemiyorum ama bu dogaya yapilanlara icim aciyor, insanlarin bencilligini ve hircinligini gorunce ise dayanamiyorum. Bu ulke cok kalabalik yada benim bulundugum yerler oyle ve insanlar kaynaklari paylasamiyor. Yazik.

2 cocukla hayat hem cok guzel hem cok zor. Aksamlari pestilim cikmis oluyor. Her sabah bir enerji ve umutla kalkiyorum ama gun icinde yavas yavas enerjim dusuyor sinirler geriliyor. Burda bazilarina bakiyorum kadinlarin keyfi yerinde. Bakicisi ayri temizlikcisi ayri. Yok cocugu emzireyim bagisikligi iyi olsun, yok ben yedireyim bakayim gibi dertleri yok. Dayiyor mamayi geciyor. Vay bee.

Deniz gunes insana iyi geliyor. Sanki yenileniyorum. Anliyorum artik Norveclilerin neden azicik gunes gorunce soyunup dokunduklerini. Bu arada biz buradayken Oslo 38 dereceyi gormus. Kiyamet yakindir.

Her gecen gun annemle babamin yaslandigini goruyorum ve uzuluyorum. Zamani durdurmak isterdim  bu acidan. Uzak olmakta koyuyor insana. E bizde durmuyoruz. Biz de yaslaniyoruz tabi.

Nasil gittiysek oyle toplanip donelim diyoruz bazen. Ama bilmemki hayat ne gosterecek bize. Kismet.

Yine ben. Uzun zaman oldu dimi. Ben gunler aylar nasil geciyor anlamiyorum cidden.

Herseyden once soylemem gereken birsey var. Kusura bakmayin ama ben maillerinize yorumlariniza cevap yazacak vakit bulamiyorum. Bircogunada ne yazacagimi zaten bilmiyorum. Sadece sunu soyliyim eger Norvec'e gelmek istiyorsaniz is bulmadan gelmeyin. Ha eger cok paraniz varsa gelin, burada bir sure takilin. Sonra begenirseniz yolunuzu bulmaya calisin. Ama burasi hic de oyle kolay bir ulke degil bence. Norvec'e gelmenin birkac yolu var:

1- Is bulup gelme (skilled worker, ahci vs)
2- Okumaya gelme
3- Dil ogrenicem diye gelme (6 aylik)
4- Is ariycam diye gelme (skilled worker iseniz ve 6 ay icin)
5- Evlenip gelme
6- Iltica

Hepsinin de ayri sartlari var ve butun detaylar udi.no adresinde. Bunlar disinda benim bildigim birsey yok malesef...

Evet nerde kalmistim. Bol bol Turkiye yaptim bu sene. Daha da yapicam insallah yazin. Dogum izninde olunca burda zaman gecirecek degildim herhalde. Farkettim ki Turkiye'yi ya uzaktan sevicen, platonik takilican, yada hatalarini yanlislarini gormezden gelicen. Yoksa beraber olmaniz imkansiz. 3 maymun olucan. Duymiycan gormiycen. Kim kimi napmis, kim yine ne demis, kim agam pasam olmus, kim adam sendeci olmus, hangi dingil hangi ormana girmis, ayni semtte 50. AVM insaati baslamis... cokta tiiin, takilmiycan, yasayip gidicen. Kendi hayatina bakican. Eger gecinecek parayi da kazaniyorsan cennetimsi biryer iste Turkiye. Ya sev ya terket muhabbeti yapmayalim. Ben severek ayrildim malesef. Hala da unutamadim bak :)

Niye Diren Ayse? Gecen gun bi arkadasim soyledi. "Resmen su Norvec'e entegre olmamak icin direniyorsun. Diren Ayse!" dedi. Dusundumde gercekten oyle. Norvec'ce ogrenme, kayak yapma, kosma, Norveclilerle takilma..eee nasil entegre olucam ki. Ama istemiyorumki. Gercektende enerjim yok, bu ulke beni sevsin yada ben bu ulkeyi seviyim diye ugrasamiyorum. Bu kadar direnmeme ragmen artilarini da gormuyor degilim. Yigidi oldur hakkini yeme demisler dimi. Mesela calisma sartlari, is- issizlik guvencesi, ucretsiz okullar vs.

Iste boyle, yazarim yine. Ha det bra!

Norvec'te okul basvurulari ile ilgili ogrendiklerimi buraya aktarmak istedim. Bugra Yine yeniden baslikli yazima yorum olarak yazmisti. Aynen kopyaliyorum. Cok tesekkurler Bugra Sezgin...

                          /'^'\

  1-) Lisans eğitimi: Lisans eğitimi için Türkiye'de en az bir yıl üniversite okumuş olmak gerekiyor öncelikle. Ayrıca İngilizce yeterliliği TOEFL ya da IELTS sınavından yeterli puan almak gerekiyor (puanları hatırlayamıyorum şu an). Ancak Turkiye UNICEF ülkelerinden biri, bu sayede, Norveç'te lisans eğitim başvurusu yaparken eğer eğitim hayatınız boyunca 7 sene ingilizce ders gördüyseniz TOEFL ve ya IELTS sınavı sonucu gerekmeyecek lisans eğitimi başvurusu yapanlara (belgelemek lazım ama). Üniversitelerin bazıları Uluslararası Başvurucular için Norveççe eğitimi veriyor ancak sürekliliğinden bahsedemiyorum. Örneğin geçen sene Tronheim Universitesi hazırlık kursu açmışken bu sene açmamış olabiliyor. Tek tek okulların sitesine girmek gerekiyor. Evet biraz zahmetli... Onun haricinde genel başvuru yapılıyorsa (samordnaopptak üzerinden) eğer Norveççeyi bildiğinize dair dil belgesi şart. 

www.samordnaopptak.no bizdeki ösym'ye tekbül ediyor. Lisans için gerekli diğer şartları o siteden görebilirsiniz. Sürekli değişiklik olduğu için yanlış yönlendirmek istemem. 

Master başvurularında da direk okullarla iletişime geçmekte fayda var. Zahmetli bir süreç çünkü her okulun deadline tarihleri değişiklik gösterebiliyor. Ayrıca belgelere de oradan ulaşmak mümkün çünkü her bölümün genel şartlar haricinde (Var ise burs, yok ise banka hesabında 94.400Kr.luk tutar belgeleme, vs) özel istekleri olabiliyor. Okullara mail atmakta rahat olunabilir çünkü 1 gün içinde hemen geri dönüş yapıyorlar (bazen 2 gün). 

Bildiklerimi yazmaya çalıştım. eğer aklıma başka bir şey daha gelirse onu da eklerim :)  

Sonbahar burda cok guzel, her renk var. Tabi eger hava gunesli olursa. Ama gunes buraya gercekten cok yakisiyor.

Norvec Kralı Harald ve Kralicesi Sonja Turkiye'ye geliyormus Kasım ayında. CNN de roportaj yapmis onlarla. Tatli tatli konusmuslar. Merak ettiyseniz burdan buyrun....

Ben geldiiiimm..... Gerci zaten burdaydim. Oslo sinirlarindan kafami cikarmadim ama kendime yeni geldim hatta hala geliyorum yoldayim :)
Neler oldu? Soyle seyler.. Bekledigim birsey var demistim. Kendisi dunyaya geldi. Fistikici'nin findik kurdu bir kardesi oldu. En buyuk degisiklik bu. Bunun disinda baska birsey yok diyebilirim.
Bu yaz inanilmaz guzel hava oldu Oslo'da. Keske hep boyle olsa. Istanbul'un bahari diyebilirim.
Dogum iznindeyim, evdeyim.
Annemler geldiler ve gittiler. Cocuk baktilar, yemek yaptilar. Yardimci oldular, iyi oldu.
Ev ariyoruz yine yeniden. Cok zor bir is bu, begenmiyoruz, begendigimize yetisemiyoruz, idare ediyoruz.
Spora yazildim ama haftada 1-2 ancak gidebiliyorum. Gecen gun aerobic dersine girdim. Dersin yas ortalamasi minimum 65. Hatunlari gorseniz catir catir yapiyorlar butun hareketleri. Ben arkada helak olmus durumda nefes nefese tabi. Hele bir de en az 8 aylik hamile vardi, inanamazsiniz nasil yaptigina. Ben dahil bizim hamileler kicini kaldiramaz afedersin. Ben bosuna demiyorum Norvec'li hatunlar dogurmuyor, miciyor diye. Cocugu kucagina alip aynen devam ediyorlar. Ben aldigim kilolari nasil vercem diye dusunup duruyorum. Neyse, saglik olsunda. Herseyin basi saglik.
Baskaaa...
Bana cok mail atan yada yorumlarda soru soranlar oldu. Hepinizden cok ozur diliyorum. Biraz koptuydum, hicbirinize cevap veremedim. Bir ara hepnize yazicam yada genel birseyler yazicam. Kusura kalmayin...